به نظرت یه خورده مسجد رو از یاد نبردی !

http://azzahra.ir/wp-content/uploads/2011/08/063.jpg



مسجد و عبادت جمعی

نماز بزرگترین ذكر الهی است و بر پایی جمعی آن مورد تأكید فراوان قرار گرفته است. این گونه عبادات سبب شكوفایی فرهنگ دینی در جامعه می‏شود. این تصور كه فلسفه عبادات تنها خودسازی فردی است خطایی آشكار است؛ زیرا هدف اصلی عبادات ساختن اجتماع سالم و معنوی است. به همین جهت، عبادات جمعی در اسلام جایگاهی خاص دارد و فلسفه وجودی مسجد نیز عبادت جمعی است.

نماز جماعت

بافضیلت‏ترین عبادات جمعی نماز جماعت روزانه است. امام صادق علیه‏السلام می‏فرماید:

«الصلاة فی‏جماعة تفضل علی كل صلاة الفرد باربعه و عشرین درجة.»(1)

ثواب نماز جماعت با بیست و چهار نماز غیر جماعت برابر است. پیامبر اكرم صلی‏الله‏علیه‏و‏آله نیز می‏فرماید:

«مَن مشی الی مسجد یطلب فیه الجماعة كان له بكل خطوة سبعون الف حسنة...»(2)

كسی كه برای نماز جماعت به سوی مسجد می‏رود، در برابر هر قدمی كه بر می‏دارد، خداوند هفتاد هزار حسنه به وی پاداش می‏دهد...

در بعضی از روایات فضیلت هر نماز جماعت با بیست و پنج نماز غیر جماعت برابر شمرده شده است.(3)

فردی خدمت پیامبر اكرم صلی‏الله‏علیه‏و‏آله رسید و عرض كرد: یا رسول‏اللّه، من نابینایم؛ گاه صدای اذان را می‏شنوم ولی كسی ندارم كه مرا به نماز جماعت بیاورد. حضرت فرمود: از منزلت به مسجد طنابی ببند و در نماز جماعت حاضر شو.(4)

هرچه تعداد شركت كنندگان در نماز جماعت فزونی پذیرد ثواب آن نیز افزایش می‏یابد تا جایی كه رسول اكرم صلی‏الله‏علیه‏و‏آله فرمود:

«فان زادوا علی العشرة فلو صارت السماوات كلّها مداداً و الاشجار اقلاماً و الثّقلان مع الملائكة كُتّاباً لم یقرروا ان یكتبوا ثواب ركعة واحدة»(5)

اگر (شمار نمازگزاران) از ده تن بیشتر شود، چنان چه آسمانها مركّب، درختان قلم و جن و انس و فرشتگان نویسنده شوند، نمی‏توانند ثواب یك ركعت را بنویسند.

معصومی دیگر می‏فرماید:

«انتظار الصلاة جماعة من جماعةٍ الی جماعة كفارة كل ذنب»(6)

(پس از برگزاری نماز جماعت)، انتظار كشیدن برای نماز جماعت (دیگر)، كفاره هرگناهی است.

دوری از مسجد و جماعت

جایگاه هرچیزی متناسب با هدف اصلی آن ارزیابی می‏شود. مسجد در اسلام قداست بسیار دارد و معصومان علیهم‏السلام به احیا و آبادانی آن سفارش كرده‏اند. احیای واقعی مساجد به عبادت و نیایش و یاد خدا وابسته است تا جایی كه مفسران عبادت در مسجد را از مصادیق عمران آن شمرده و متروك بودن مسجد را مصداق خرابی آن خوانده‏اند.

چنان كه حضور در مسجد و عبادت در آن اهمیت بسیار دارد، ترك عبادت در این مكان نیز سرزنش شده است؛ به ویژه برای همسایگان مساجد.(7)

امام صادق علیه‏السلام می‏فرماید:

«ثلاثة یشكون الی اللّه عزوجل: مسجد خراب لایصلی فیه اهله ...»(8)

سه چیز نزد خداوند شكایت می‏كنند: یكی مسجد خرابی كه اهلش در آن نماز نگزارند...

امام باقر علیه‏السلام فرمود:

«لاصلاة لمن لایشهد الصلاة من جیران المسجد الاّمریض او مشغول.»(9)

نماز همسایه مسجدی كه در جماعت مسجد حضور نمی‏یابد، كامل نیست؛ مگر اینكه بیمار یا گرفتار باشد.

در تاریخ می‏خوانیم:

«بلغه انّ قوماً لا یحضرون الصلاة فی‏المسجد فخطب فقال: ان قوماً لایحضرون الصلاة معنا فی مساجد نا فلایؤاكلونا و لا یشاربونا و لا یشاورنا و لاینا كحونا و لایأخذوا من فیئنا شیئاً او یحضروا معنا صلاتناالجماعة.»(10)

به علی علیه‏السلام خبر رسید كه گروهی برای نماز در مسجد حاضر نمی‏شوند. حضرت خطبه‏ای خواند و فرمود: گروهی با ما در نمازجماعت مساجدمان حاضر نمی‏شوند. پس با ما نخورند، نیاشامند، گفتگو و رایزنی نكنند، تزویج نكنند و از مالیات ما چیزی نگیرند تا در نماز جماعت حضور یابند.


http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ17RnxHLcJNel71zkxUXeafFX0ViFZK8WyPcpedaSFzHk3uEfSWQ